Opleiding

Sleutelwoorde

,

Geruime tyd, sien ek die groot leunwa, digby die pad, onder die die ou groot dennebome. Wonder ek wat daar, aan die gang is. Lees op die kant, naaste aan die pad, dat dit ‘n verskuifbare klaskamer is, vir sweisopleiding, onder beheer van die Nasionale Regering. Besluit om nader ondersoek in te stel. Met die nader stap, hoor ek, die tipiese geluide, van ‘n werkswinkel, waar daar met yster, gespook word. Klim, die paar trappe, steek half in die deur vas en toe die bonkige man my sien, vra ek “permiso” en hy nooi my in.

DSCN0277

DSCN0270

Rodolfo Matto Romero, is die man in beheer, tesame, met nog ‘n instrukteur. Hulle, skuif van dorp tot dorp, waar daar ‘n behoefte is, vir mense wat die sweiskuns wil bemeester. Om die kursus, vir soveel as moontlik mense, toeganklik te maak, is daar drie verskillende lesure, per dag. Van 08:00/12:00, 13:00/17:00 en dan van 17:00/21:00. Onder hul leerlinge, is daar mense, wie se beroep dit is om te sweis, tot mense van ander beroepe, wat sweiswerk net as ‘n stokperdjie bedryf,skoliere,deesdae bekend as leerders. Ook, deesdae kunstenaars, wat met yster werk en selfs, af en toe, ‘n dame. Vir die basiese, word alles gratis verskaf, maar as ‘n leerling, ‘n spesifieke projek, wil doen, moet hy sy eie materiaal verskaf, soos die waentjie, wat hier buite staan.

DSCN0274

DSCN0269

DSCN0266

Al die verskillende prosesse van sweis word geleer. Boogsweis, oksi-asetileen, mig-mag, tig, plasma sny, oxigas en metaalwerk en kuns metaalwerk. Moeilik, om te sê, hoe lank ‘n kursus duur, want dit hang alles af, watter van die tegnieke, ‘n leerling wil bemeester. Die man, is duidelik toegewy aan sy ambag. Is daar nog sulke opleidingseenhede? Ja, daar is eenhede wat opleiding gee in huishoudelike elektrisiteit, vir operateurs van verskillende tipes grondverskuiwingsmasjienerie, trekkeroperateurs, opleiding in rekenaars en die herstelwerk van motorfietse.

opleiding 1

So, is die regering verbind, om mense beter opleiding te gee en hulle toe te rus, vir ‘n beter lewe.

Hasta la proxima.

Kaneelolie

Sleutelwoorde

Dit het alles, by die ou hande begin. Noem ek per toeval die probleem, met die rutematiek, soos ou Johannes, dit destyds op die plaas in die Vrystaat, dit genoem het. Noem een, in die geselskap, gaan kyk by daardie Sjinesewinkel, daar aan die Paraguaykant, daar is kaneelolie, hulle sê, dit is baie goed vir die rumatiek. Moet seker wees, sleg vir die rumatiek en goed vir die liggaam.

DSCN0296

DSCN0298

DSCN0300

Sit ons af soon toe. ‘n Interessante winkeltjie. Word hartlik ontvang, deur die vriendelike Taina. Glad nie, die Sjinees, wat ons verwag het nie. Ons dwaal deur die rakke. Van alles en nog wat. Baie min, werklik Sjinees. Droë vrugte, neute, kruie, speserye, natuurprodukte, klere, handsakke, musse uit Sjina, speelgoed, horlosies, ander gemorsies (tipies sjinees), christelike lektuur, beeldjies van die maagd, wat my laat wonder. Is dit tipiese Sjinees?

DSCN0306

DSCN0305

DSCN0304

DSCN0307

DSCN0310

Kyk verder. Die vrou, van die huis, sien ‘n mooi leer handsak. Made in Brazil. Betaal die kaneelolie en die handsak. Raak aan die gesels met Taina. Waar kom julle produkte vandaan? Ons, kry alles van Brasilië af. Wie is die eienaar? Daar is twee, julle het hulle net gemis. Josiane en Roselaine. Nie naasteby Sjinees nie. Nou hoekom Top China? Ek weet nie, seker gedink, dat dit ‘n goeie naam is, wat die kliente sal trek.

DSCN0317

DSCN0318

Mag ek fotos neem. Natuurlik. Wat maak jy met die fotos? Ek skryf, so bietjie, oor ons lewe hier. Ek sal graag wil sien, wat jy geskryf het. Geen probleem nie, maar ek dink nie jy sal verstaan nie, want dit is Afrikaans. Oo, ken julle die Pohls, van Corpus Cristi. Ja, vriende van ons. My broer, is ‘n vriend, van een van hulle, ek sal dat hy vir my vertaal.

Of die kaneelolie, gaan help vir die rumatiek? Dit sal die tyd leer. Dat kaneel, cholestrol beveg, dit weet ek reeds.

Hasta la proxima

Hoenderbraai

Sleutelwoorde

,

Sondag, is braaidag. Ons Suid-Afrikaners, dink, ons is lief vir braai, maar ek sien in Paraguay en Brasilië, lande, wat ek bietjie ondervinding van het, is dit dalk meer ‘n deel van die kultuur. Ek glo, dat dit in Argentinië, ook maar so is. Ag, nie net Sondag nie, sommer die hele naweek, vul die aroma, die lug. Ja, dit is aroma, ‘n reuk, is iets wat nie lekker ruik nie. Soms, het ons, wat ons eetgewoontes betref, ‘n verandering van spyse nodig. Nie soo nodig nie, maar tog lekker. Dan, is hoender, ‘n baie goeie plaasvervanger. Ek, moet bysê, die hoender, wat ons hier kry, smaak na hoender, nie daardie effense vissmaak, van elders nie. Ons is net te ver van die see, vir vismeel en soja, wat ‘n groot deel, van hulle dieët uitmaak, laat geen bysmaak nie.

IMG_7695

Hier, by die woonstel, in Brasilië, is ons bevoorreg, om ‘n sypaadjie braaier, net om die hoek te he. Soms, is dit dalk, nie so goed nie. Die aroma, wat hier om die hoek kom, bring die honger baie gouer, as wat nodig is. As daar dalk, iets anders op die spyskaart is, maak dit dinge moeilik.

IMG_7685

Die verbruik, van hoendervleis, het die afgelope tien jaar, drie maal toegeneem. Gedeeltelik, toe te skryf, aan die oplewing, in die uitvoer van beesvleis, wat beesvleis, heelwat duurder gemaak het. Hoender, het nie naasteby, so ‘n groot toename gehad nie. Byna, 70 miljoen hoenders, word deesdae geslag, teenoor 18 miljoen, in 2003. Ek moet byvoeg, die hoenders word nie hormone gevoer nie en ook nie, met soutwater, gespuit nie.

IMG_7693

Gesels ek met die braaier langsaan. Ek weet, die hoenders, word die vorige aand al gemarineer, vir Sondag se braai. Wat is jou resep? Lekker lag hy. Dit is eintlik my geheim. Mens weet, wanneer om nie aan te dring op iets nie, maar dat dit ‘n goeie resep is, is seker. Redelike arbeid, om hulle Sondagoggend, vroeg gereed te kry. Vlerkies en pote, word vasgemaak, sodat, daar geen los dele is, wat kan rondbweeg nie. Om ‘n pollo te bekom, Sondag, moet jy vroegtydig bespreek. Nege uur, begin hulle draai en so van half twaalf, effe te laat vir ‘n honger mens, wat deur die aroma, getampteer is, is hulle gereed. ‘n Paar beesskowwe, wat baie gewild is, omdat dit heerlike en gewilde vleis is, word ook gebraai. Toegedraai, in foelie, dat hulle ook hul sappigheid, kan behou.

IMG_7688

Die apparaat, wat gebruik word, is elektries aangedrewe en roteer die hoender vinnig genoeg, dat die hoender se vet, saam beweeg en hy gevolglik, glad nie droog is nie. Hittebron, is gas. Sommige beweer, dat die regte braaivleis geur, nie daar is nie. Moontlik, maar steeds geurig. Die gas, maak dit baie makliker, vir die braaier, om die hitte te kontroleer. Steeds, soos dit ‘n goeie braaier betaam, is die een oog pal daar, waar die groot lekkerte, tot sy reg kom.

Nou wonder ek, vegetariërs, word hulle speekselkliere, ook so geaktiveer, deur daardie reuk, van braaivleis en dieselfde, vir die mense wat vark, nie eet nie, wat doen die reuk van spek aan hulle? As daar van die mense, hier lees, laat weet asseblief.

Hasta la proxima

https://coetzeeblog.wordpress.com/2015/10/30/pollo/

Eerste Kar

Sleutelwoorde

Vra, Tina, ‘n rukkie gelede. Wat was jou eerste kar. Hoe ek daardie bloedrooi Triumph 2000 (ongelukkig, kon ek nie ‘n foto van ‘n rooie kry nie) in die hande gekry of eerder die geld gekry het, om hom kontant te betaal, is nogal ‘n storie.

triumph 2000

Die jaar was 1969. My vriend, Abrie en ek, besluit om ‘n KI kursus vir skape, by die Potchefstroom Landboukollege te gaan doen. Noem hy aan my, jong daar op Odendaalsrus, is daar ‘n besigheid, wat baie goeie rente betaal, as jy by hulle geld belê. Hoeveel? 60% per maand. Dit klink mos baie goed. Sal ons maar daar om ry en gaan belê. Eenstemmig. Wie het al gehoor van ‘n piramiede- of ‘n Ponziskema, niemand.

Gaan ons daar aan, na ons ‘n afspraak gemaak het. Vriendelike oompie. Doodgewone, voorstedelike huis. Ja, dit is die Swaziland Cattle Company. Verduidelik mooi hoe dit werk. Skryf ek omtrent my eerste tjek uit. Daar, was seker nie veel in my rekening, na die R1000 tjek nie. Tuisgekom, Niks vir my ouers gesê nie. Iewers, hoor my pa, van die besigheid. Daar begin die kole op my neerkom. Jy boer mos al ‘n paar jaar, hoe de duiwel, dink jy, kan mens 60% per maand verdien? Nie eers per jaar nie. Saam, bankbestuurder toe. Stoffel, jy moet daardie tjek, onmiddelik stop. ‘n Deeglike skropbering van Stoffel, oor die onbesonnenheid dan, oom, die mannetjie is nog jonk, laat hy nou maar sy kop goed stamp en R1000, sal hom nie die res van sy lewe skaad nie. Nie die einde van my pa se poging, om my geld, terug te kry nie. Vind uit van ‘n hofbevel, dit is meer as die R1000. Gaan sien die Afdelingskommissaris in Bloemfontein. Solank, daar geen saak aanhangig gemaak is nie, kan ons niks doen nie. Die atmosfeer maar stram, tussen ons.

Die maande gaan verby, die sestig persent rente kom. My geldjie, in die bank, groei fluks. Heelwat, meer as 3x my R1000 en pal nog ‘n klompie wat rente verdien. Vir R3200, koop ek toe vir my die bloedrooi Triumph 2000, oulike gesinsmotor, met meer as R1000 in die bank.

Swaziland Cattle Company, begin die pers se aandag trek en is op almal se lippe. Dit was ‘n Donderdag, die polisie slaan toe. Vrydagoggend, is ek per toeval in die dorp en maak ‘n draai by die bank. Kan ek Stoffel ‘n oomblik sien, asseblief? Met die instap, word ek geskel. Wat ek nie, sal vergeet nie is: Dit is jou verdomde skuld, dat ek en my familie, die volgende maand, van pap en longe, sal moet leef. Nou, hoe so Stoffel? Ek het gesien jy hou aan geld maak en net drie dae gelede, het ek my maand se salaris by Swaziland Cattle Company belê. Jou bliksem! Ek was sprakeloos en die jongeling, het maar net sy mond gehou, sonder om sout, in die wonde, te smeer.

Daarna, was daar heelwat piramideskemas. Ek het ver weg gebly. Die geluksgodin, is mens, net een keer in jou lewe, so goedgesind. Dankie, oom Kleynhans vir my auto.

Hasta la proxima

Verslaenheid

Die sielkundiges en ander slim, geleerdes sê, wag tot jy nie meer kwaad is nie. Hou jou in, tel tien, soms moet jy tot duisend tel, dalk tot by ‘n miljoen, anders is jy onverantwoordelik of raak dinge kwyt, wat eerder kon gebly het. Raak kalm. Hulle kan, baie maklik, praat, maar ek het tog besluit om hulle wyse raad te volg en vir ten minste, ‘n week, niks te sê nie.

Sewe- agt jaar ouer as ek. Onthou hom, as die vlugvoetige vleuel, toe ek net in rugby, begin belangstel het. Seker te klein, om dit verder as die plaaslike dorpspan en die sub-uniespan, te maak. Destyds, het elke dorp nog ‘n span gehad en Suid-Oos Vrystaat, was gereken. Vriendelik, netjies. ‘n Bewondering vir hom gehad. Darem ook, omdat ons kleinneefs was. Van Vanstadensrus, die naaste dorp aan ons 21 km. Boere, onderkant die Egmontdam. Besproeiing, langs die Wittespruit, vrugbare grond. Nie eintlik kontak gehad nie, maar ons was familie.

Verlede week, is ons, by ons woonstel, in Sete Quedas. Maak reg vir die kuier van ons vriende van Corpus Christi, die Pohls. Altyd, lekker ontspanne kuier. Voor hulle aankoms, sien ek die ontstellende berig. Bejaarde egpaar vermoor. Nog geen name nie en ek weet, dit moet bekendes wees. Herinneringe, 25 Julie, Sondag, my verjaarsdag, die jaar kan ek nie onthou nie. Heelwat gaste, sien ons uit die sitkamer, die groen Mercedes van die Smiths, van Wesselsdal, Vanstadensrus verby ry. Nie lank nie, oor die radio, oom Johnnie is vermoor. Gelukkig, kon die polisie, hulle by Dewetsdorp voorkeer. Oukersdag, 1993. Vanstadensrus. Hennie Bekker se padkafee. Hennie en oom Neels Wilken, daar in die kafee vermoor. Oom Neels se broer, sterf net daarna, aan ‘n hartaanval, as gevolg van die skok. Ons laaste Kersfees in Suid-Afrika, wat my pa noop om te sê: Jy, is seker maar bly, dat julle, oppad is. ‘n Swart Kersfees. Voor dit Herlu en oom Gustaf. Verslaenheid, magteloosheid en stres in die gemeenskap. Na ons weg is, heelwat ander. Ek wil nie tel nie, maar seker al by die veertig, bekendes.

Nou, die eerste, bloedfamilie.

Hasta la proxima

Die Blogs se Begin

Sleutelwoorde

Ek geniet dit om my skryfseltjies te pleeg. Dit het begin, eintlik baie lank terug, voor daar nog blogs of die internet, bestaan het. So af en toe, vir die plaaslike koöperasie, se tydskrif, iets geskryf. Boerderydinge. Natuurlik, onder ‘n skuilnaam. Niemand, moet weet, wie dit, geskryf het nie. Was soms effe kontroversieël. Kan nou nie eers meer, daardie naam, onthou nie. Toe, is ons weg, 1994.

blogs 8

blogs 2

Wanneer, het ons regtig bewus geword, van ‘n ding, met die naam, internet? Groot dag, die eerste internetkafee, op die dorp. Jong mannetjies, af en toe, ‘n meisie, wat moes wys, hoe dié eintlik werk. Deur die week, al die korrespondensie, op ‘n stiffie en Saterdagmiddag afgesit, kafee toe. Opgewondenheid, die eerste kontakte, met vriende en familie. Bykans onmiddelike antwoord. As volgende Saterdag onmiddellik, genoem kan word. Die tydverskil, het gemaak, dat almal slaap, maar baie, baie beter as die normale, soms ses weke en langer, se antwoord, op ‘n brief. Drie weke weg, as hulle dadelik antwoord, weer drie weke terug. Gedurende, die tyd, bewus geword van blogs. Lank, ‘n roofleser, op Mweb se blogs. Nooit die moed gehad, om my onkunde daar te probeer wys nie.

blogs 4

blogs 1

Nog ‘n groot oomblik. Internet, tuis. Sien daar by Landbou.com, of te wel Die Landbouweekblad se internet weergawe, is ‘n blog. Dadelik, daarby ingeval. 3Julie, 2007 my eeerste pogingkie, per toeval, hierdie week, elf jaar gelede. Onder die skuilnaam Latino. Siende, dat ek ‘n boer was, gedink dat die lesers, dalk sou belangstel, oor die lewe van ‘n boer, hier. Bitter min belangstelling. Min reaksie, of ‘n teken dat min boere internet gehad het, of dat hulle nie belang gestel het om iets op ‘n skerm te lees nie. Soms gesukkel, raad gevra, Jan Bez, die internet redakteur, was soms, seker moedeloos, met hierdie domme. Later, deur Letterdash en nog later deur Litnet se blogs, wat op die end ‘n redelik katastrofe was, daarom vandag se ou Littegroep.

blogs 7

Dink, dat ek van die min bloggers was, wat iets verdien het, met my blogs. Die mense by landbou.com, het my ‘n paar maande, die koninklike bedrag, van R1000 per maand betaal, na aftrekkings, so R700 in die bank. Nie, dat ek ooit verwag het, om iets te verdien nie, want dit, het ek, bloot vir die plesier gedoen. Nou, geen blogs meer daar nie, daarom die klem van dié blog, meer by die alledaagse en minder, oor landbou. Wonder, wat het geword van sommige van daardie persone, wat destyds kommentaar gelewer het?

blogs 5

blogs 3

blogs 6

blogs 9

Nog ‘n uitstaande dag, toe ons fotos, kon begin plaas. Ook, maar soms gesukkel. Dan is die formaat van die foto te groot, verander, dan weer piepklein. Deesdae baie makliker. Die fotos, wat hier verskyn, is van die eerstes, wat ek kon plaas. Ons omgewing en van ‘n vreesaanjaende storm, wat ons een nag beleef het. Twee van die Bierfees se danseresse en braaivleis. Die Villarrica karnaval, ‘n vriend se kalwers en een van die laaste wingerde vir die wynbou.

Deesdae, blog ons, sonder enige, waarvan ek bewus is, tweespalt en onaangenaamhede, by WordPress.

Hasta la proxima

Die Ou Brug

Sleutelwoorde

,

Die afgelope week, publiseer iemand, ‘n paar van die senutergende brue, wat hier rond voorkom. Per toeval doen ‘n jong mannetjie, wat as energieke kind, sy hardlope hier, gehardloop het, navraag of dit die brug is, wat destyds, op pad na ons plaas toe was en hulle, met die kuiers, by ons, moes trotseer.

brug 6

brug 5

Opdrifsels van daardie vloed en die kinders swemplek

Lekker om hom mee te deel, dat ons intussen, ‘n baie stabiele en goed geboude konkreet brug, gekry het. Die nuwe brug, het nie lank na sy ingebruikneming, sy eerste toets gehad en dit met vlieënde vaandels deurgekom, met ‘n kwaai vloed.

brug 4

Daardie brug, was destyds, vreesaanjaend, vir omtrent al ons gaste. Al het hulle ons onthou, vir die gasvryheid, wat ons probeer bied het, was dit die ”brug”, wat onvergeetlik, in die geheue sy lê gekry het. Deesdae, word daar, oor die nuwe gery, sonder dat hulle eintlik bewus is van die hoogte en ons het ook maar vergeet van daardie dae.

Ek onthou, duidelik, die eerste besoek, van Oudominee Olaf Scheuer en tannie Engela. Met die naderkom, het hy so half binnesmonds gesê, dat hy dalk maar eerder sal oorstap. Hou dadelik stil, met die ou stampende Hilux, alombekend as Luxie. Die naam, wat ons saam met hom, geerf het. Oudoom, het so twee treë gevorder en en blitsig omgedraai, toe hy werklik die toestand van die brug sien en terstond besluit, dat dit dalk veiliger in die bakkie sal wees en net stip voor hom te kyk. By ‘n later geleentheid, toe dit duidelik was, dat dit nie so onveilig was nie, moes ek op die brug stilhou en het hy ‘n entjie terug gestap en die foto van my en tant Engela geneem. Hy, wat Oudoom was, het die brug, die Gebedsbrug gedoop. Jy stuur ‘n gebed op, as jy die brug betree en weer ‘n dankgebedjie, as jy veilig anderkant is. Net stroomop, van die brug, was ons heerlike swemplek, waar die kinders, baie ure, deurgebring het.

brug 1

brug 3

brug 2

‘n Mens kan soms, onnosel wees. Met een van die vloede, het die water die dwars planke, meegesleur en net onderste dra balke was daar. Die volgende oggend, moes die kinders skooltoe. Die bruisende vloedwater, nie te ver ondertoe nie. ‘n Voertuig, wag aan die anderkant en ek en buurman, besluit, die boeksakke, op ons skouers en ons vier vat hande (daar was gelukkig net twee skoolgaandes, so nege en sewe jaar). Stap ons daaroor, een agter die ander. Ek eis nou nog, as ek dink, wat kon gebeur indien iemand se voet gegly het. Kon maklik, in ‘n tragedie, ontaard. Wat sou een verlore skooldag tog saakgemaak het.

Gedurende die bou van die brug, was dit ook redelik senutergend. Op dieselfde plek van die ou brug gebou. Vyftig meter stroomaf, by ‘n klipbank in die rivier se bodem, is daar ‘n pad gestoot, redelik steil. Hier is geen gruis in die wêreld nie. Met die geringste reëntjie, baie glyerig. Stadig af en volgas, soos die Duitsers sê, wal op, gly gly. Die weer, moes ook met ‘n arendsoog dopgehou word. Reën dit, effe te veel, nie kans vir deur nie. Groot verligting, toe die werk uiteindelik voltooi is.

So vergeet die mens, maklik die stresvolle. Byna, ‘n slapelose nag gehad, die nag voor ons vraghouer, die pad plaastoe gevind het. Speel die ou duiwel toe hier agter my oor en maak my wys, dat daardie brug, nie die vrag gaan hanteer nie. Ek sien al ons aardse besittings, in stukkies op die rivierbodem. Alles natuurlik oorbodig en sê ek elke dag dankie, vir ons bestaan, hier.

Verskoon die kwaliteit, van sommige, van die fotos. Die laaste 3 fotos, is van ‘n ander, redelike skrikwekkende brug, in die omgewing, wat intussen vervang is, met ‘n stewige konkreet brug.

Hasta la proxima.

Alfredo Stroessner

Sleutelwoorde

Praat met die ouer mense, dan kry jy gou die gewaarwording, hulle verlang na daardie tyd. Geen misdaad nie, dissipline, ons kon doen wat ons wou. Wat van die politiek? Ons het ons nie daaraan gesteur nie, dan het niemand ons gepla nie. Wat van die wat verskil het, net verdwyn het? In vliegtuie gelaai is en oor die Chaco uitgegooi is? Hulle, was ‘n klomp kommuniste en het dit verdien. Weet jy, dit is nou ek, dat hy die tyd, met die staatsgreep, die steun van die meerderheid gehad het? Verder, wil ek, nie met hulle redeneer nie. Deesdae, het ek agtergekom, help dit nie, om met iemand, te redeneer nie.

stroessner 1

Seun van ‘n Duitse immigrant en ‘n Paraguaan moeder, Alfredo Stroessner. Diktator, wat die langste “geheers” het. Op sewentienjarige ouderdom, het sy oom, van moederskant, hom in die weermag ingeskryf. Twee jaar later, was hy ‘n luitenant. Hy was betrokke by die Chaco oorlog, teen Bolivië, van 1932 tot 1935. In 1948, op ses en dertigjarige ouderdom, kry hy die rang van generaal. Die jongste, in Suid-Amerika. In 1951, sluit hy by die ANR, ook bekend as die Partido Colorado aan en kort daarna, word hy bevorder tot die hoof van die weermag. In Mei 1954 voer hy ‘n staatsgreep uit en raak ontslae van president Chavez. Op die 11e Julie 1954, word hy verkies as president sonder opposisie. By 5 geleenthede, is hy herverkies. Op die derde Februarie 1989, word hy weer in ‘n staatsgreep, uit die kussings gelig, nogal deur sy swaer en vertoueling, generaal Andres Rodrigues Pedotti.

stroessner 3

stroessner 2

Stroessner se bewind, is gekenmerk, deur redelike groei in die ekonomie, altyd hoër as 4% per jaar. Korrupsie en bevoordeling van sy vertouelinge, dwelm- smokkelhandel en die ou se belustings. Stories, doen die rondte, dat hy ongeveer 30 buite-egtelike kinders gehad het. Sommige, by baie jong meisies. Hy, was dus geen engel nie.

Hy het ‘n geruime tyd, die ondersteuning van die Amerikaners gehad, tot hulle op ‘n dag besluit het, dat sy beeld en tipe regering, nie meer pas by die wêreld opinie nie. Sy vriendskap, met Suid-Afrika, was ook bekend. Iemand, het op ‘n dag, gedurende daardie tydperk, genoem, dat die twee muishonde, van die wêreld, nou maar net met mekaar vriende kan wees.

stoessner 2

Na die staatsgreep, het hy sy laaste dae, in Brasilia geslyt, waar hy  oorlede is, op die 16e Augustus 2006 en begrawe is. Die Paraguaanse regering, het verkies, dat hy nie hier begrawe word nie. Daar is vandag nog geen uisluitsel oor sy rykdom, 5000 miljoen Dollar nie. Sy villa, in Asuncion, is vandag ‘n ruine.

stroessner 4

As hy dalk 10 jaar vroeër besluit het, dit is genoeg, was die herinneringe van Alfredo Stroessner,  heelwat meer positief, maar soos dit gewoonlik gaan, met magshonger diktators, kon hy dit nie insien nie en het probeer klou, tot die bittereinde en so sy land baie skade berokken.

Hasta la proxima

Fotos, gesteel van Google

Twee Kerke

Sleutelwoorde

In die derde blok, in die hoofstraat, dit is van Villarrica, ons naaste groot dorp, vang hierdie uitsonderlike kerkgebou, dadelik die oog. Hoewel die klip konstruksie, ‘n baie antieke beeld skep, is hierdie kerk, gebou vanaf 1944 tot 1957. Die argitektuur, is geinspireer deur die Middeleeuse, gekombineerd met die Romantiese en die Gotiese boustyle. Dit is nou, wat Google sê. Daardie kombinasie, het goed daarin geslaag, om die ou antieke beeld te skep.

kerk 3

kerk 4

Verbasend, die binnekant, wat geen van die “antieke” styl toon nie en nogal ‘n warmte uitstraal.

kerk 9

Die grootste kerk, verder aan in die hoofstraat, is die katedraal van Santa Clara, die moederkerk van die bisdom van die stad. Sy geskiedenis (of is dit haar geskiedenis?) begin in 1683, toe die Franciskane, op dieselfde plek, ‘n kerk gebou het. Die huidige struktuur, is in 1891 voltooi. Die oorspronklike kloktoring, ‘n hout konstruksie, is nie lank na voltooing, deur ‘n stormwind beskadig en toe met die huidige, vervang. Die kloktoring bevat, behalwe die horlosie, drie klokke, waarvan die oudste vanaf 1781 dateer. Mooi ou foto van die kerk, net na voltooing, iewers in die 1890’s.

kerk 1

kerk 6

kerk 5

kerk 8

Die geskiedenis, van die omgewing, moet gesien word teen die agtergrond, dat Villarrica del Espirito Santo, ja, dit is sy volle naam reeds in in 1570, 100 jaar voor Jan van Riebeek in die Kaap geland het, deur die Spaanse kaptein, Ruy Diaz de Melgarejo, gestig is.

Twee, wyd uiteenlopende, statige strukture, met dieselfde doel.

Nou wonder ek, steeds, of ‘n kerk manlik of vroulik is? Ook, wonder ek, met ‘n bevolking van 57 000 inwoners, of Villarricca del Espirito Santo, ‘n stad of ‘n groot dorp is?

Hasta la proxima

Nog ‘n Jaarvergadering

Sleutelwoorde

,

Saterdagaand, was dit weer sulke tyd. Klink dalk of dit al is, om hier te doen. Per toeval, eintlik die enigste twee, wat ek deesdae, bywoon. Met die, dat ek nie meer boer nie, woon ek nie meer die een van die boere, seker eintlik die veeboere, by nie. Die kooperasie en die sportklub, se vergaderings, al wat op die lys is. Die Duitse Sportklub, of te wel Deutscher Sportverein Independencia, se algemene jaarvergadering, is ter sprake.

DSCN0254

DSCN0249

Redelik propaganda gemaak voor die vergadering. Onthou, dit is reorganisasie. Elke stem gaan tel. Die vorige komitee, is onder ‘n wolk van onsekerheid, uitgestem en daar was sprake, dat hulle weer wou probeer om beheer oor te neem. Afwagting en senuagtigheid heers in die saal. Die bywoningsregister word geteken en selfs die personeel van die Nasionale Verkiesingsgesag, is daar om toe te sien, dat die stemming streng, volgens prosedure, moet verloop. Nie veel van die vorige bestuur, of hulle ondersteuners is te siene nie. Die vergadering, verloop volgens die agenda. Punt nommer 6. groot afwagting. Die huidige bestuur, is weer beskikbaar, as lys A. Die voorsitter van die vergadering, verneem of daar nog ‘n lys is. Stilte. Geen ander lys nie. Dan mos seker nie nodig om te stem nie. Wat sê die meneer van die Verkiesingsgesag? Nee, daar moet gestem word. So gesê, so gedaan en die vergadering, wat almal verwag het, effe stormagtig sou wees, word afgesluit, heel vrolik en stemmig. Nie eers ‘n skewe woord, van g’n niemand nie.

DSCN0248

DSCN0247

DSCN0250

Almal, natuurlik uitgenooi, soos die gebruik is, om gesellig saam te eet. ‘n Gawe verandering, wat die komitee aangebring het. Twee tafels, vir die “vitalicios” (bejaardes), hulle kan maar net gaan aansit en sal bedien word. Baie bedagsaam.

DSCN0253

DSCN0251

‘n Aangename, gesellige aand. Die finansies van die klub is gesond en die bestuur, is in goeie hande.

Hasta la proxima