Gluten Gif

Sleutelwoorde

,

Ly jy, soms aan ‘n doodse moegheid? ‘n Hartklop, wat weghardloop? Bloeddruk, beide tellings, onder ‘n honderd? Klink soos die aanloop na een of ander energiemiddel, se advertensie. Glad nie, dit nie. Net ‘n aanduiding, dat die medici, nog nie alles weet, van die menslike liggam nie en dat klein dingetjies, hulle baie lelik, kan, laat kleitrap. Ek kan nie sê, moedswillig nie. Hoewel, met die twyfel en agterdog, vandag, jeens die mediese en farmaseutiese bedryf, is dit, dalk, nie onmoontlik nie.

Hierdie, is maar net die persoonlike ervaring, waaruit ander, dalk iets kan leer en spaar, of ten minste die mediesefondse. Belangriker, die vermyding van onnodige stres, oor wat dalk ‘n ernstige siektetoestand kan wees.

Ongeveer, 18 maande gelede, het ek ‘n probleem begin ontwikkel, wat my en die dokters laat glo het, dat ek ‘n hartprobleem het. Plaaslik, uit radeloosheid, twee kardioloë, twee algemene praktisyns en een algemene praktisyn, in Suid-Afrika besoek. Simptome, somtyds, daardie uiterste moegheid, na tien treë, moes ek rus en die weghol hartklop. Soms beter en soms, baie erg. Natuurlik, die eerste, wat die dokters voorstel, EKG. Bestudeer hulle, die rolletjiepapier, se grafiek, frons, krapkop? Jou hart, is gesond en toon geen teken van ‘n probleem nie. Skryf ‘n ligte bloeddruk pilletjie voor en neem af en toe AAS, of te wel Acido Acetil Salicilico, asperine. So gemaak, geen verbetering nie.

‘n Jaar gelede. Kuier in SA, vir die familiefees. Die susters en niggies, hang uit, met al die lekker disse. Ryk en lekker. Baie erg, die moegheid. Oorweeg dit, om vir die kinders, verblyf te vra? Ek kan nie in hierdie toestand, dit waag, alleen, op ‘n vliegtuig nie. Skielik, op ‘n dag, gaan daar ‘n liggie aan. Het iets ryk geeet, het die hartklop en lae bloeddruk, baie erg. Kry iewers koeksoda, na 15 minute byna, normaal. Die oorsaak lê by die kos! Skryf op, wat was op die spyskaart, die afgelope tyd. Baie soetgoed, baie meel. Waarvoor, is Google, daar? Net vir sulke gevalle. Gluten, per toeval, eerste op die lys. Simptome, van gluten intoleransie. Lyk asof hulle daarvan wegskram, om dit, ‘n allergie en klaar te noem. Die tiende punt, presies wat ek beleef. Altyd, gedink, die gluten ding is sommer net, ‘n ding. Skynbaar, toe nie. Lyk, ook of dit erger is in produkte, brood, wat uit die bakhuise kom, waar daar allerhande preserveermiddels gevoeg is, om die raklewe te verleng . Pure gif.

Die giftige meel en suiker gelos en ek is ‘n ander mens. Baie dankie!

Die sjeef is nou nie meer, in die koffie nie, maar in die meel en die suiker.

Hasta la proxima.

Advertisements

Bly of Gly (3)

Sleutelwoorde

,

Tina, mag ek maar jou uitdrukking gebruik: As hierdie julle verveel, hou maar verby.

Destyds, het baie min van die oordeelaars (is daar so ‘n woord?), besef deur hoeveel trauma en warboel van emosie, elke glyer moet gaan, om daardie besluit, tot uitvoer, te bring. Twyfel? Is dit die regte besluit?

Dit gaan tog nog goed in die land en “na die verkiesing, sal dit net beter word, die wigte en teen wigte, gaan ons beskerm”. Die moorde gaan ophou, nou sal hulle tevrede wees. Die land, sal maar net so aangaan. Helaas! Daardie, soms vyandige gesindheid, van mense naby jou, was nie maklik nie. Ek maak ‘n afleiding, dat dit, ten minste, verander het.

Die emosie, wat afskeid bring. Seker die moeilikste. Die wete, sommige, sal ons dalk nooit weer sien nie. Howel dit, elke dag kan gebeur, word dit nou, meer beklemtoon. Word jy kwalik geneem deur so ‘n drastiese stap? Laat jy die geliefdes in die steek? Dan is in jou agtertkop, met die ergste scenario, wat jy hoop, nooit gaan gebeur nie, dat daar, in die vreemde, ten minste vir hulle, ‘n veilige hawe kan wees.

Sentiment, wat baie se ondergang of huiwering, veroorsaak, dat die groot stap, nie tot uitvoer gebring kan word nie. Aanvanklik, was die besluit, net met die toegelate gewig, wat ons mee kan vlieg. Praat ons, met mense met ondervinding. Nee, julle moet ‘n houer neem. As julle daar kom en daar is bekende huisware, dan voel julle makliker tuis. Plaasgereedskap? Watter een van die twee opsies. Dilemma van geld, land uit te kry. Die houer opsie, was die wenner. Wat moet saam en wat moet bly? Besluite, besluite, keuses….. Onthou, ons was agt kinders, daardie ou plaashuis het sewe slaapkamers gehad. Dit, moet geklas word, om in ‘n huisie met drie slaapkamers te pas, waarvan twee, piepklein is. Geen wonder, dat vriende, wat so ‘n paar jaar later, kom kuier het, by hul tuiskoms, beduie het hoe die Coetzees, agteruit gegaan het nie.

DSCN0186

DSCN0185

Sentiment! Antieke meubelstukke, lank in die familie. Die waardevolste, vir die kinders, wat moes agterbly, gelos. Verkoop, later weggegee. Enkeles, staan hier. Die ou riempiesbank, die ses stinkhout eettafel stoele, die jonkmanskas en ouma se “sideboard”, o, en ouma se ou greinhout kombuistafel. Die kombuiskaste, ook, wat glad nie antiek is nie.

DSCN0189

DSCN0184

So, het elke glyer, sy eie storie. Boekdele, kan gevul word. Sommiges, s’n vol van baie swaarkry en dalk ellende. Foute wat gemaak is. Verkeerde opsies. Terug!

DSCN0190

Hoeveel, wat jou dalk kwalik neem, op die end jou voorspoed toewens, met die woorde, gaan hou maar vir ons ‘n plekkie daar! Bloody hell, sou my ou tante gesê het. Ons moet nou gaan swaarkry, dat julle net kan kom. Lyk tog of hulle optimisme nie so sterk was nie, of was dit maar tong in die kies? Dat dit nie maklik was nie, daaroor bestaan daar geen twyfel nie. Ons kon dit, gelukkig op ons tyd doen. Dat daar foute gemaak is, is ook seker, maar dit is na die tyd, maklik om te weet.

Nou, is dit ons wêreld hierdie. Die verlange na vriende en familie, is deel van ons bestaan, maar die nuwe tegnologie, het dit, baie vergemaklik.

Hasta la proxima.

Weereens, die Paasfees ene

Sleutelwoorde

Dit raak seker nou al afgesaag, vir die ou lesers hier.

Maar, (skuus Lou, waar is jy tog en ek wonder of jy ooit nog iets lees?) weer dieselfde ou blog, vir hierdie tyd van die jaar. Die tradisie hier en die geloof, is nog dieselfde, so almal is aan die chipas bak vir komende Vrydag. Ons het al ´n hele paar ontvang, aangesien ons dit nie juis bak nie, probeer ons maar iets terugstuur, van wat in ons huis,  beskikbaar is.

Paasfees en chipas is sinoniem. Hierdie week word honderde duisende van chipas oor die land verorber. Paasfees word orals, omtrent op dieselfde manier gevier, maar wat Paraguay onderskei van ander lande, is chipas. Of jy ´n gelowige is of nie, jy sal chipas eet.

chipas 006

Die Woensdag voor Goeie Vrydag word daar gemeng, geknie en gebak. Stysel van mandiok (almidon), mieliemeel, witkaas, varkvet, eier,´n knippie anys en bietjie melk, is ongeveer die resep. In verskeie vorms word dit gemaak, maar die gewildste is die ring. Die tatakuas (houtoonde, dit beteken in die plaaslike taal, Guaranié, letterlik,  vuur in die gat) word aangesteek, die deegvorms op piesangblare gesit en wanneer die temperatuur reg is, word die kole uitgekrap en met lang houtspane word die blare in die oond geplaas en die opening toe gemaak. Gebak tot bros aan die buitekant, maar nog sag binne.

chipa 1

Die rede vir die groot bedrywiheid om die bak van chipas, is tweërlei. Eerstens word daar nie veel aandag aan die kook van etes gegee oor die Paasnaweek nie en tweedens om vir ander van die chipas te skenk. Die skenk van chipas is ´n teken van vriendskap en mededeelsaamheid. Die hele naweek vind daar ´n uitruiling van chipas plaas. Al kan die hele voorraad chipas nie opgeeet word nie, dink mens aan almal wat van hulle, aan jou, geskenk het.

Kort voor Paasnaweek is daar elke jaar ´n groot styging in die prys van veral witkaas en eiers. Tot groot ontsteltenis van almal, maar wat bak is die inwoners. Chipas is ook elke dag op die openbare busse beskibaar, wanneer die meisies met hulle netjiese klere en die groot mandjie met die chipas toegevou in ´n spierwit doek, hulle op die busse verkoop.

Mag ons dan,  aan almal wat naby ons is, hierdie Paasnaweek mildelik chipas uitdeel en ook ontvang

Hasta la proxima.

Advertisements

Uiters Geheim

Sleutelwoorde

Vandag, het hy toe gekom. Gouer, as wat ek verwag het. Die derde Maart, is hy in Kanada gepos, die 19e Maart, was hy in Villarrica, ek was ‘n paar dae nie by die supermark nie, ja, dit is waar ons ons pos kry. Toe ek die supermark instap, roep Fanny my: Senor Danie, daar is pos vir jou. ‘n Boek, is goeie nuus vir my. Het al so bietjie begin proe aan hom en hy beloof om my verwagtinge te oortref.

DSCN0174

DSCN0177

Kobus de Villiers, die skrywer, van hierdie boek, Uiters Geheim en ander anekdotes, wat beloof om ietwat anders, as die normale te wees, se voorsate, was daar van my ou SA omgewing. Meneer Viljee, (is die de Villiers, in die binneland van SA nog Viljees?) sy oupa, was die onderhoof van die destydse Hoërskool Smithfield, later Hoërskool Generaal Hertzog, hy was destyds die LV vir Smithfield en deesdae ek weet nie wat se naam skool nie. Sy ouma Viljee, het die dames klerewinkel op Smithfield gehad. Aan sy moeder se kant, was dit die Van der Banks. Geliefde mense, van ons omgewing. Loop ons mekaar, toevallig, raak, op ‘n Facebookblad en begin gesels, nadat hy genoem het, dat hulle gereeld by sy ma se suster, wat ‘n paar plase van ons af gewoon het, gaan kuier het. Heelwat gemeenskaplike vriende en kennisse.

book 4

book 5

Dat ek al ver gevorder het, met die boek, is nie waar nie. Het hom maar vanoggend gekry en boonop, is dit renerig buite. Lees en geniet, maar wat wel duidelik is, is dat die man, ‘n lewe gehad het, wat totaal verwyder is, van die alledaagse bestaan, van ons normale aardbewoners. As ek die hoofstukke se opskrifte beloer, is daar genoeg materiaal vir ‘n James Bond of twee. ‘n Woolworths-longjohn, in ‘n KGB-restaurant. Yassar Arafat se fancy dress-partytjie in Tel Aviv, Aandete saam met Winston Chuchill en baie meer.

book 1

book 2

Ek glo dat daar nog heelwat is, wat nie durf genoem word nie. Tog lig die boek, effens, die sluier oor gebeure en konneksies, wat deel was van die ou Suid-Afrika. Ek is geen resensent nie,maar dit is ‘n boek om te lees. Ek kry geen kommissie op verkope nie, maar kan bestel word by sales@books-africa.com Geniet dit en kom meer te wete van ‘n briljante Suid-Afrikaner, met sy wortels in die platteland en sy besonderse lewe met sy Franse vrou.

Dankie Kobus, ek lees baie lekker.

Hasta la proxima

Bly of Gly (2)

Sleutelwoorde

Vra, Tina, nou hoekom Suid-Amerika? Dit, was die dae voor internet. Hoe het ons destyds, die magdom inligting bekom? Dit voel nou so lank gelede. Dit is seker, ons is al 24 jaar hier, die huiswerk is ten minste 30 jaar terug al mee begin. Die lande, wat hoog op die lys was, Nieu-Seeland, Australië, Kanada en dalk die VSA. Puntestelsels, allerhande kwalifikasies, ouderdom, naturlik, as jy baie geld het, is jy oral welkom. Daardie baie geld, het ons nie gehad nie. Intussen, soek ons die plek met genoeg reën, ons wil boer. Stresvolle tyd, traumaties, wat nou?

Destyds, was daar nog die verdere probleem. Hoe kry jy daardie geld uit die land? R15000, vakansiegeld, vir die buiteland, in jou paspoort, aangeteken. Darem later verhoog, na R19000. Een maal per jaar. Die Rand nog R3.25 vir ‘n US Dollar, maar jy wil gaan plaas koop. Kleingeld, vir ‘n ekonomiese eenheid, in die ontwikkelde lande. Sommige mense, het familie en vriende, se vliegkaartjies betaal, gratis reise, na waarookal, om daardie Dollars te kry. Stres en kopkrap. Hoe, wat, waar? Dan vertel hulle jou, jy is ‘n lafaard en hardloop weg. Kos dalk meer dapperheid, om deur alles te gaan, as om maar net stil te sit en wag. As die verkiesing verby is, sal die meerderheid, gou agterkom, onder die Nasionale Party, was alles beter en met die volgende verkiesing stem almal Nasionaal. Oom Koos, het jy dit gedroom?

Drie kinders, van die ander ma, wat in SA sal moet bly. Spanning. ‘n Goeie vriend, het die obsessie oor Paraguay gehad. 5-6 keer kom kyk. Videos geneem. Groen. Hoeveel reën dit? Baie! Ons laat dink oor die obskure landjie. Met sy diktator, Stroessner, was hy op ‘n stadium, omtrent, die enigste vriend van Suid-Afrika. Beide, die muishonde van die wêreld. 1989 is Stroessner, in ‘n staatsgreep, uitgesmyt, deur sy swaer genl Rodriques, wat belowe het, na 5 jaar, sal daar ‘n demokratiese verkiesing wees. Dit, het toe in 1993 plaasgevind. O, ja en ‘n Suid-Afrikaanse diplomaat, het smalend, na Paraguay verwys, as die lies van Suid-Amerika.

So, kom kyk ons. Iemand, het ons aanbeveel, vat jou vrou saam. Goed so. Kultuurskok! Ons sien die potensiaal raak. Goeie reënval, 1500 mm+ per jaar, versprei deur die jaar. Diep grond, gematigde, subtropiese klimaat. My vriend, Dick, se waarneming: Die naaste aan die landbouer, se paradys. Ons moet ‘n gemeenskap, met ‘n skool vind, vir ons sewejarige dogter. ‘n Ander storie, maar so het ons by Colonia Independencia, uitgekom. Duitse gemeenskap, met ‘n Duitse skool. Nommerpas, met die grootste voordeel van alles, ons kon die grond in Suid-Afrika betaal. Nog ‘n ander storie.

Terug na Tina se vraag? Dit, is hoe ons hier beland het. Intussen, is die land besig om sy potensiaal te bereik. Konstante groeikoers, die afgelope paar jaar. Hier, kom steeds korrupsie voor, ek dink, dit is ‘n Katolieke probleem, maar die leiers besef, dat daarteeen, baklei moet word. Die verandering, die afgelope 20 jaar, is merkwaardig. Die toestroming van baie Europeërs, en boere van die omliggende lande, getuig van optimisme. Dat heelwat, van die groot Suid-Amerikaanse stede, of dele daarvan, nie aangename plekke is nie, is waar. Op ons reise, deur dele van Paraguay, Argentinië en Brasilië, het ons gevind, dat die plattelandse dorpe, aangename omgewings is om te woon en dat daar dissipline gehandhaaf word.

Vyf maande, na ons aankoms het my pa, op 82, ons besoek. Sy woorde was, dat ons, ‘n goeie besluit geneem het. Intussen, het ons ook agtergekom, dat die diklies van die bees, as jy die vlies verwyder, ‘n baie gewilde snit, by die asado is.

Hasta la proxima

Bly of Gly (1)

Sleutelwoorde

Nou waar begin mens hierdie? Elke landverlater, het mos maar sy eie verhaal. Myne, het begin, heelwat voor 1994. Politiek en die gebrek aan water, was die groot dryfvere van die besluit. As ek sê politiek, beteken dit geensins, dat ek ‘n vuurvreter regse was nie. Al die jare ‘n groot VP ondersteuner, later meer links geneig, maar die werklikhede van die toekomstige Suid-Afrika, het my lankal in die gesig gestaar. Soos iemand, destyds gesê het, die Limpopo, moet ‘n besonderse rivier wees, as hy kan keer, dat Afrika, se probleme, nie na Suid-Afrika kom nie.

Gebore en getoë in die Suid-Oos Vrystaat, op die familieplaas, Vaalspruit, vir meer as 40 jaar gewoon. Die vierde geslag, wat die besluit, om te verkoop en pad te gee, baie moeilik gemaak het. Destyds, was dit ‘n ongewone besluit, vir boere, om landuit, te beweeg. Baie medici en ander professionele lui, het hulle toe reeds in die buiteland gevestig en dit was niks snaaks nie.Toe ons besluit rugbaar geword het, is ons beskuldig van baie dinge, mal-in-die-kop, verraaiers, hardlopers en sommige vriende en bekendes, het ons begin vermy. Natuurlik, eers die saak, met my pa, wat ek terloops, as ‘n baie wyse man beskou het, bespreek. Sy woorde aan my was: As jy wil verkoop, doen dit so gou moontlik. Die kraan drup nog, maar as hy begin stroom, sal niemand wil koop nie. Wat hy verder gesê het, was dat my ma, na die Sharpeville insident, gesê het, dat SA, nie ‘n land vir die witman is nie en dat hulle moet padgee, maar dat hulle nie die moed gehad het, om dit, te doen nie. Dit het my laat besef, dat die besluit, dalk nie so vergesog was nie.

Met ons vertrek, Maart 1994, ja dit was blote toeval, 1994, het ek getel, was die vriende en bekendes, wat vermoor is, 32. Daardie getal, het intussen aansienlik gegroei. Die stres en spanning, elke keer, na so ‘n voorval, het die lewe ondraaglik gemaak. Gelukkig, nie dat daardie woord enigsins tuis hoort hier nie, was geen naby familie betrokke nie, maar persone wat wat baie naby aan my was, is op die onmenslikste maniere, vermoor. Dit gaan nog steeds voort en is niks anders, as ‘n terroriste oorlog nie.

Dan water, of die gebrek aan reën, was vir my, soos vir enige boer, ‘n groot stres faktor, wat dit die meeste van die tyd, nie ‘n plesier gemaak het, om te boer nie. Veral nie in die meer ariede dele nie. Ongeveer dieselfde tyd, het SANLAM, ‘n verslag vrygestel oor die watersituasie in SA. Daarvolgens, moes die watervoorsiening, teen die jaar 2020 verdubbel het. Dit is oor twee (2) jaar.

Oor al hierdie sake, kan daar ure lank geredekawel en gesels word. Baie meer kan nog bygvoeg word. Ek wil met niemand, in ‘n bekgeveg, betrokke raak nie. Oor hoe ons hier beland het, oor ons lewe hier en wat ons alles beleef het, kan nog boekdele geskryf word. ‘n Klein bietjie daarvan, kan wel in my blog, wat ek langer as 10 jaar skryf, beleef word. Hierdie, is eintlik net maar om Toortsie en Una se navraag, kortliks, te beantwoord.

Dat dit, nie aldag maklik was nie, is waar, maar dit is nou ons wêreld, waar ons redelik stresvry en rustig leef.

Hasta la proxima

Vuur en As

Sleutelwoorde

, ,

Hulle, wie hulle is, weet ek nie, maar hulle sê, ons moenie vuur maak nie. So ‘n kleintjie om te braai, is aanvaarbaar. Soms, moet ons ‘n effe groter een maak, dit is nou om hout te verbrand, wat rot- en muisneste huisves. Daardie neste, lok weer hulle, dit is nou die muise en rotte, se natuurlike vyand, slange. Wie wil nou slange naby jou huis he? (Moet daardie e, nie kappie op hê nie?) O, ja, en ons mag eintlik ook geen boom, dit is nou inheemse bome, saag nie. Nie sonder ‘n permit nie.

vuur 6

vuur 5

vuur 4

Verlede jaar, is ons gedwing, om die ou boom, nie inheems nie, ‘n ou sederboom, wat gevaarlik naby aan die buitekamer en 3 meter van die sonstoep se hoek gestaan het, te saag. Boonop, is die boom, ingeneem, deur die verpestelike Katteklouranker (Cat’s claw creeper of Dolichandra unguis-cati), wat hom gevaarlik gemaak het, sou daar ‘n sterk wind opdaag. Die enigste oplossing, laat hom val, met die voorbehoud, dat dit ‘n ervare saagman moes wees, wat weet, wat hy doen. Erico, en sy helper, Victor, is die taak opgedra en hy, het hy hom perfek laat val. Op die oopstuk, 4 meter breed, tussen die heining en die buitegebou.

vuur 1

vuur 3

Die bruikbare stuk stam is weggesleep, die res, is opgesaag in hanteerbare stukke en net aan die anderkant van die draad gepak. Daar gelê om droog te word, maar kon nie verbrand word nie, want daar was gereeld ‘n gewas op die land langs die draad. Na die soja gestroop is, het ek besluit, nou is die tyd ryp, vir ‘n vuurtjie. Kry die klein John Deere, met die laaigraaf en vra Medina, druk dit net so effe weg van die draad, ek wil dit brand. Nou moet die windrigting, ook in aanmerking geneem word. Suidewind sal werk, net nie wes nie, dan is die huis, reg in die rook se pad. Sou ‘n hele paar kilogram vleis, met daardie hitte, kon gaar kry. By die laaste foto, het die planter ook al verby gekom en sal die mielies, naby die ashoop, dalk beter groei toon.

vuur 2

Die oorblyfsels, die as en die paar stukke, wat nie heeltemal uitgebrand het nie, simbolies, van die Seders, wat in ons samelewing ook val. As, wat die wind verwaai, herinneringe, wat al minder word en die stukke hout, wat nie brand nie, die indrukke, wat nog baie lank in ons geheues, agterbly.

Daar is een, koraalslang, deur die hitte gedwing, om die nes te verlaat.

Hasta la proxima

Kaalgestroop

Sleutelwoorde

, ,

Vanoggend lê jy daar, kaalgestroop, amper wil ek sê, nakend. Dit is nie heeltemal waar nie. Daar is ‘n lagie van die kosbare strooi, wat jou naaktheid toemaak. Strooi, wat allerbelangrik is, om jou oppervlak te bedek, teen die aanslae van die donderbuie. Donderbuie, wat jou kosbare bogrond, wil wegsleep na die rivier, doer onder. Dan is dit onberekenbare skade. Gelukkig, besef hierdie landbouers, dat hulle versigtig met jou moet werk en dat daardie strooi, net daar, moet bly. Soja, het in elk geval nie veel nie, eintlik te min, daarom moet daar, so elke 2e jaar mielies, of ‘n gewas geplant word, wat ‘n lekker dik laag organiese materiaal kan los. Byna ondenkbaar, dat die malse groen, van enkele weke gelede, plek gemaak het vir hierdie vaal, vervelige landskap.

IMG_7139

DSCN4690

DSCN0154

November, het hulle die soja noukeurig in die grond gelê. Kort daarna, het die peulgewasse se tenger blaartjies verskyn. Aanvanklik, het ons gedink, die stand is nie wat wonders nie. Mens misgis jou nogal gereeld daarmee. Soos die dae gevorder het, het dit duidelik geword, dat die stand baie goed was. Die klimaat, het ook mooi saamgespeel. Desember, was warm en vogtig en die groei goed, seker later byna ideaal. Blomstadium het gekom en steeds was toestande, ideaal. Die groen plante, wat jou laat lus voel om dit as slaai of dalk spinasie te gebruik. Moet dit dalk eendag probeer.

IMG_7433

IMG_7434

Die verkleuring het begin. Vir die oningeligte, kan die geel blare, op ‘n afstand die idee van geel blomme skep. Wanneer die pitvorming voltooi is, begin die plante die bruin/grys oninteressante kleur kry en word daar gewag tot die pitte droog genoeg is, om te stroop. Reën wat byna te veel is, laat die senuwees knaag. Te veel en langdurige reën, kan die droeë peule laat muf en later kan die plante ook omval. Gelukkig het die reën, net betyds opgehou.

IMG_7417 (2)

DSCN0147

Die twee groen reuse het die oes opgeslurp, hul stofwolke kom uitspoeg en korte mette met die lande gemaak. Hulle is tevrede. Reken, die opbrengs was goed. Dankbaar. Vanoggend, staan nog net, die twee tafels, hier langs die land. Lyk asof hulle grinnik, omdat die taak suksesvol, afgehandel is. Die groen reuse, sal weer loop, maar dan sal hulle mielietafels dra.

IMG_7443

Wat hulle nou gaan plant, weet ek nie. Dalk effe laat vir mielies. Hou die spasie dop vir daardie nuus.

Hasta la proxima

Karnaval 2018 Villarrica

Sleutelwoorde

Die eerste 2 weke van Februarie, is dit Karnaval, in baie Suid-Amerikaanse lande. Rio s’n, natuurlik die belangrikste. In Paraguay, is die grootstes, by Encarnacion en ons naaste groot dorp, Villarrica, die plek, se regte naam, is eintlik Villarricca del Espirito Santo. Weens on voorsiene omstandighede, kon ons, dit nie self bywoon nie, daarom het ek fotos gesteel, van Gacete Guairena se fotograaf, David Romero. Dit was weer ‘n groot sukses, bgewoon, deur baie vriendelike, vrolike mense en het die klimaat mooi saamgespeel.

karnaval 16

karnaval 15

karnaval 14

karnaval 13

karnaval 12

karnaval 8

karnaval 9

karnaval 6

karnaval14

karnaval 3

karnaval 2

karnaval 1

Hasta la proxima

Sushi

Sleutelwoorde

Facebook, het deesdae die gewoonte, om te weet waar jy is en dan kom vertel hy jou van allerhande plekke naby jou. Veral, eetplekke, lyk dit my, is sy sterkpunt. Lig hy ons, verlede, week in van Okinawa Sushis, hier in Sete Quedas. Ons glo dit eers nie, Sushi, honderde kilometers, van die kus af. Maak seker, verskaf hy, dit is nou Facebook, tot ‘n kaart ook. Tog reg. Rua Dom Aquino, sommer ‘n paar blokke van ons af. Iets om te ondersoek.

sushi 1

sushi 2

Nou nie dat ons deskundiges, op die gebied van Sushieet, is nie. Soms, wil dit vir my voorkom, asof daar ook baie status en snobisme aan gekoppel is. Mense, wat so terloops, laat val, dat hulle by daardie eksklusiewe hotel of restaurant, die beste Sushi nog, geeet het. So, ook met wynkenners en deesdae se koffiedrinkers, sommige. Natuurlik, kan mens nie veralgemeen nie. Duur, koffie masjiene, tot R15000 stuk. Dan is daardie koffie, gebrou van bone, van een of ander obskure landjie, vir my, net so bitter, sterk en onsmaaklik, as die duur landgoedwyn, wat die kenners verkies. Elkeen, is natuurlik geregtig op sy/haar smaak. Gee ek, nou, my plattelandse onkunde en platvoersgeit weg.

DSCN4785

DSCN4787

Saterdagaand, besluit ons, dit is die aand vir Sushi. Vriendelik, die viertal. Berei, ons bestelling, flink, terwyl ons wag. Hulle probeer verduidelik, tussen die gewerskaf, wat elkeen is. Geen geriewe om daar te eet nie, net wegneem. Klein hokkie, waar alles gebeur. Waar kry julle, al die bestanddele? Dit kry ons van Campo Grande af.

DSCN4788

DSCN4791

Matriarg, ma Regina, duidelik die dryfveer. My pa, was ‘n Japanees, ek is hier gebore. Praat, nie eintlik Japanees nie. Leandro, haar seun en sy vriendin, Kenia, die werkers, dink nie mens kan hulle kokke noem nie. Dan, aktiewe Gabriella, algemene klein “busybody” met die mooi groen oë, vriendelik en vra uit. Is julle toeriste? Nee, ons het ‘n woonstel en bly net soms hier. Ek, jy het baie energie. Ja, erken sy, ek kan nie stilsit nie. Nog baie om te vra en uit te vind, toe is ons bestelling gereed. Hoop julle geniet dit! Seker, ons sal. Baie, dankie.

Ongelukkig, is ons kennis, van Sushi te beperk, om ‘n deskundige mening uit te spreek. Dit was heel lekker. Nou nie so lekker, dat ons dit ‘n gereelde ete sal maak nie.

Hasta la proxima